Laude dell'eroismo ardito

Wykonawca: 
Tłumaczenie tytułu: 
Pochwała ardyckiego heroizmu

Strappami o dèa l'anima che langue,
ridammi sale e ferro dentro al sangue
Rifammi solo fegato che arde,
più aspri i nervi, dammi e membra salde
E al canto cupo della mitraglia
vieni e riscagliami nella battaglia
E al canto cupo della mitraglia
vieni e riscagliami nella battaglia!

L'alba ha il colore aspro delle mie piaghe
Scorgo solamente sangue ed ombre vaghe
Il dolore è un morso freddo che mi assale
Dalla pietra chiara un fumo scuro sale
Dalla pietra chiara un fumo scuro sale!

L'anima mia è rossa come il mio pugnale
Bianca come candida spuma di mare
Verde come il prato che l'aurora abbaglia,
Ma il mio cuore è nero e vuole la battaglia,
Ma il mio cuore è nero e vuole la battaglia!

Strappami o dèa l'anima che langue,
ridammi sale e ferro dentro al sangue
Rifammi solo fegato che arde,
più aspri i nervi, dammi e membra salde
E al canto cupo della mitraglia
vieni e riscagliami nella battaglia
E al canto cupo della mitraglia
vieni e riscagliami nella battaglia!

Voce profumata dell'amara notte
Mi rialzo ed inspiro guerra e morte
Nel tremore dell'aurora sorridente
Il pugnale sfolgora di fede ardente
Il pugnale sfolgora di fede ardente!

Drappo nero e teschio bianco fiero ed alto
Sorridendo corro all'ultimo mio assalto
Con due bombe ed il mio cuore crudo ed arso
Fiamma nera canta e rugge nell'assalto
Steli d'erba e sangue sul mio bianco Carso

Strappami o dèa l'anima che langue,
ridammi sale e ferro dentro al sangue
Rifammi solo fegato che arde,
più aspri i nervi, dammi e membra salde
E al canto cupo della mitraglia
vieni e riscagliami nella battaglia
E al canto cupo della mitraglia
vieni e riscagliami nella battaglia!

Zabierz mi, o bogini, duszę która słabnie
i daj mi znów sól i żelazo we krwi
odtwórz mi tylko na nowo wątrobę, która płonie
ostrzejsze nerwy i solidne członki
I przy posępnym śpiewie karabinów maszynowych
przybądź i rzuć mnie ponownie do bitwy
I przy posępnym śpiewie karabinów maszynowych
przybądź i rzuć mnie ponownie do bitwy

Świt ma cierpki kolor moich ran
Widzę tylko krew i niewyraźne cienie
Ból zimnymi szczękami mnie szarpie
z jasnej skały wznosi się ciemny dym
z jasnej skały wznosi się ciemny dym

Moja dusza jest czerwona jak mój sztylet
Biała jak nieskażona morska piana
Zielona, jak łąka, którą olśniewa słońce
Lecz moje serce jest czarne i żąda bitwy,
lecz moje serce jest czarne i żąda bitwy!

Zabierz mi, o bogini, duszę która słabnie
i daj mi znów sól i żelazo we krwi
odtwórz mi tylko na nowo wątrobę, która płonie
ostrzejsze nerwy i solidne członki
I przy posępnym śpiewie karabinów maszynowych
przybądź i rzuć mnie ponownie do bitwy
I przy posępnym śpiewie karabinów maszynowych
przybądź i rzuć mnie ponownie do bitwy

Głos pachnący gorzką nocą
Podnoszę się i wdycham wojnę i śmierć
w tym drżeniu świtu uśmiechnięty,
sztylet lśni płonącą wiernością
sztylet lśni płonącą wiernością

Czarna tkanina i biały krąg dumnie i wysoko
uśmiechając się biegnę do mojego ostatniego szturmu
z dwoma bombami a moje serce okrutne i płonące
Czarny płomień śpiewa i grzmi w ataku
źdźbła trawy i krew na moim białym Carso

Zabierz mi, o bogini, duszę która słabnie
i daj mi znów sól i żelazo we krwi
odtwórz mi tylko na nowo wątrobę, która płonie
ostrzejsze nerwy i solidne członki
I przy posępnym śpiewie karabinów maszynowych
przybądź i rzuć mnie ponownie do bitwy
I przy posępnym śpiewie karabinów maszynowych
przybądź i rzuć mnie ponownie do bitwy