Dlaczego muzyka "lat ołowiu"?

Jak sama nazwa głosi ta strona dotyczy włoskiej muzyki prawicowej, zarówno starszej, jak i tej nowszej, jednak większość informacji dotyczy tej z "lat ołowiu". Skąd akurat ten wybór?

Włoska prawicowa scena lat 70.XX w. wykształciła swój wyjątkowy i niepowtarzalny styl - muzykę jednocześnie melodyjną i buntowniczą, z tekstami na wysokim poziomie i bardzo wpadającą w ucho, mimo, często, bardzo prostej aranżacji. Tematyka utworów była bardzo zróżnicowana: od ideowej refleksji przez marzenia o rewolucji do ciętej ironii pod adresem absurdów ówczesnego świata.

Muzyka ta była ściśle związana z młodymi, prawicowymi działaczami (głównie z Fronte della Gioventu), z ich ideałami, marzeniami, ulicznymi walkami i poniesionymi ranami. Tym samym była również mocno związana z kulturą tamtego środowiska, jego sztuką i z historią tamtych czasów.

Obecnie ten cały barwny świat emocji i ideałów zamknięty w muzyce jest prawie całkowicie zapomniany i opuszczony, nie tylko w Polsce (gdzie jest całkowicie nieznany), ale także we Włoszech. A szkoda, bo może być prawdziwą kopalnią inspiracji do współczesnego działania, nie tylko na polu muzycznym.

Z tego powodu ta strona będzie dotyczyć głównie starszej (co nie znaczy "przestarzałej"!) włoskiej muzyki tożsamościowej a także historii i kultury "prawicy" z czasów "lat ołowiu". Jednak będą się także od czasu do czasu pojawiać także nowsze utwory oraz bieżące informacje z włoskiej sceny tożsamościowej.

Tematyka: