Włoska prawicowa muzyka alternatywna - charakterystyka

Włoska prawicowa muzyka alternatywna (wł. Musica alternativa di destra) - rodzaj muzyki, który powstał we Włoszech pod koniec lat 60. XX w., związany z tematyką i partiami prawicy (głownie Włoskim Ruchem Społecznym).

Alternatywność

Przymiotnik "alternatywna" w nazwie tego rodzaju muzyki odnosi się do:

  • tekstów utworów – treści prawicowe, jako alternatywa wobec przeważającej po rewolucji obyczajowej kultury lewicowej;
  • sposobu rozpowszechniania – albumy nagrywane najczęściej amatorsko lub w małych wytwórniach, niedostępne w sklepach, nie pojawiające się także w dużych stacjach radiowych i telewizyjnych. Muzyka ta była znana i rozpowszechniana właściwie tylko w środowiskach prawicowych.
  • niekomercyjności – prawicowa muzyka alternatywna była efektem zaangażowania politycznego jej twórców i jej głównym celem było rozpowszechnianie określonych idei a nie zarobek. Żaden z zespołów ani wykonawców z tego obszaru nie był zawodowym muzykiem[1].

Gatunek muzyczny

Pod względem brzmienia muzyka alternatywna jest zbliżona do takich gatunków jak folk i poezja śpiewana. Pierwsze utwory tego rodzaju (np. zespołu Gruppo Padovo di Protesta Nazionale, później Compagnia dell’Anello) miały prostą aranżację złożoną tylko z gitary i wokalu. Z czasem aranżacja była wzbogacana o inne instrumenty, np. pianino czy perkusję. Pojawiły się także utwory rockowe (głównie zespołu Janus).

Muzyka alternatywna a rock tożsamościowy

Pierwotnie wyrażenie "muzyka alternatywna" stosuje się głównie na określenie melodyjnej, bliskiej folkowi muzyki zespołów powstałych w "latach ołowiu" (koniec lat 60. – początek lat 80. we Włoszech), które postrzegały siebie i swoją twórczość, jako "alternatywę" dla rzeczywistości kulturalnej i politycznej tamtych czasów. Czasem jednak używa się tego określenia w szerszym sensie w odniesieniu do całej włoskiej muzyki związanej z prawicą.

Według tej drugiej definicji jednym z podrodzajów muzyki alternatywnej jest rock tożsamościowy (wł. rock identitario). Ten typ muzyki powstał w latach 80. i 90. i był częściowo związany ze sceną RAC. Obecnie na włoskiej scenie tożsamościowej przeważa rock tożsamościowy, z muzyki alternatywnej wg pierwotnego znaczenia pozostał przede wszystkim zespół Compagnia dell’Anello, solista Fabio Constantinescu oraz kilku wykonawców mających w swoim repertuarze utwory starych zespołów.

Tematyka: